O Magdalenie Witkiewicz usłyszałam już na samym początku prowadzenia bloga. Moja droga do zapoznania się z twórczością Magdaleny Witkiewicz była długa i dosyć kręta. Pólka z napisem „Literatura obyczajowa” zwykle jest przeze mnie omijana. Po roku pandemii poczułam, że pora zbliżyć się do tej półeczki. Potrzebowałam książki, która pomoże mi się odprężyć po bardzo trudnym i stresującym roku w moim życiu zawodowym.
źródło: W.A.B. Muszę przyznać się Wam do czegoś. Podeszłam do tej historii z dużym dystansem. Nie raz czytałam już pochlebną opinię na temat jakiejś książki, napisaną przez znanego pisarza lub pisarkę. Zachęcona takimi rekomendacjamii, kilka razy sięgnęłam po jakąś lekturę, po czym okazywało się, że polecana powieść jest totalnym nieporozumieniem. Jak już kiedyś wspominałam od dobrej historii z gatunku thriller oczekuję ciekawego zawiązania akcji, wciągającej intrygi i dreszczyku emocji. Jak myślicie, były dreszcze?