O Magdalenie Witkiewicz usłyszałam już na samym początku prowadzenia bloga. Moja droga do zapoznania się z twórczością Magdaleny Witkiewicz była długa i dosyć kręta. Pólka z napisem „Literatura obyczajowa” zwykle jest przeze mnie omijana. Po roku pandemii poczułam, że pora zbliżyć się do tej półeczki. Potrzebowałam książki, która pomoże mi się odprężyć po bardzo trudnym i stresującym roku w moim życiu zawodowym.
Ekożona Michala Viewegha to literacka próba współczesnego odniesienia się do odwiecznego konfliktu pomiędzy damskim i męskim spojrzeniem na świat. W powieści postawiono kilka istotnych pytań dotyczących małżeństwa, miłości i rodziny we współczesnym świecie. Hedvika i Mojmir są małżeństwem z kilkuletnim stażem. On - jest znanym pisarzem w dojrzałym wieku. Ona - młodą, niedoświadczoną bibliotekarką, która z płochego dziewczęcia przeistoczyła się w wojowniczą, pewną siebie matkę i zapaloną ekolożkę. Połączyła ich miłość jak z bajki o Kopciuszku.