O Magdalenie Witkiewicz usłyszałam już na samym początku prowadzenia bloga. Moja droga do zapoznania się z twórczością Magdaleny Witkiewicz była długa i dosyć kręta. Pólka z napisem „Literatura obyczajowa” zwykle jest przeze mnie omijana. Po roku pandemii poczułam, że pora zbliżyć się do tej półeczki. Potrzebowałam książki, która pomoże mi się odprężyć po bardzo trudnym i stresującym roku w moim życiu zawodowym.
Książki z półki science fiction są mi raczej obojętne i na co dzień ich nie czytuję. Continuum Kamila Bracha jest moim odstępstwem od reguły. Nie wiem dlaczego, ale ta książka mnie zaciekawiła. Niby zaczyna się zwyczajnie, nie ma w niej nic odkrywczego aż tu nagle pojawiają się wątki science fiction. Pomysł na fabułę jest bardzo ciekawy. Continuum to połączenie literatury obyczajowej z elementami fantasy. Głównym bohaterem jest Jacek, człowiek sukcesu z ustabilizowanym życiem zawodowym i prywatnym, który niespodziewanie dostaje od losu możliwość przenoszenia się w czasie.